محمد رياحي ، نادر شرفي
آدرس : تهران- نارمک دانشگاه علم و صنعت ايران- دانشکده مکانيک
E-mail: sharafinader@yahoo.com
چكيده
به طور کلي براي رفع محدوديتهاي فرآيند ماشينکاري الکتروشيميايي (ElectroChemical Machining (ECM)) دو روش وجود دارد: در روش اول سعي ميشود که با استفاده از کنترل پارامترهاي فرآيند بر مشکلات و محدوديتهاي ماشينکاري غلبه شود. در روش دوم از ماشينکاري ترکيبي (Hybrid) براي رفع محدوديتهاي ماشينکاري استفاده ميشود. براي غلبه بر محدوديتهاي فرآيند ECM با استفاده از کنترل پارامتها تحقيقات زيادي انجام شده است، ولي استفاده از اين شيوه هميشه کارساز نميباشد. براي غلبه بر مشکلاتي که با تنظيم پارامترها قابل رفع شدن نيستند، به صورت موثري مي توان از ماشينکاري ترکيبي بهره برد. براي تمرکز ماشينکاري ECM از انرژي ليزر و براي ماشينکاري سراميکها و مواد غير رسانا از ترکيب ECM و ماشينکاري تخليه الکتريکي (EDM) استفاده ميشود.
واژههاي كليدي: ماشينکاري الکتروشيميايي– ECM –ماشينکاري هيبريد – ليزر – ماشينکاري تخليه الکتروشيميايي
