احمد قنبري ، فرشيد عباسي دوست وطن ،ميرمسعود سيدفخرابادي
امين يعقوبي ،
دانشگاه تبريز،دانشکده مهندسي مکانيک
aghanbari@tabrizu.ac.ir

چکيده
در اين مقاله، هدف بهينه‌سازي سيستم تعليق غيرفعال خودرو به منظور ايجاد راحتي سفر مطلوب با در نظر گرفتن قرارپذ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏يري و فضاي کاري قابل قبول است. براي اين منظور مدل پنج درجه آزادي(نصف خودرو) براي بررسي انتخاب شده و با لحاظ كردن محدوديت‌هاي فيزيكي مسأله، از الگوريتم ژنتيك (GA) براي ‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏‏تعيين پارامترهاي سيستم تعليق به صورت بهينه استفاده گرديده است. در نهايت مقدار بهينه ماکزيمم شتاب صندلي سرنشين که توسط الگوريتم ژنتيك محاسبه شده، ارايه گشته است. قبلا در اين زمينه اقدام به بهينه سازي سيستم هاي تعليق غير فعال براي مدل هاي با درجات آزادي کمتر و در حوزه فرکانسي شده است[1]. در اين مقاله در اقدامي نو اين موضوع در حوزه زمان و براي مدل واقعي تر مورد بررسي قرار گرفته است

واژه¬هاي كليدي: سيستم تعليق خودرو، بهينه¬سازي، الگوريتم ژنتيك، حوزه زمان